Marie Antoinette (Μαρία Αντουανέττα)

Η περιβόητη βιογραφική ιστορία της Μαρίας Αντουανέτας. Περιβόητη γιατί η ταινία αυτή χωρίς να ξέρει κανείς το λόγο βγήκε κατευθείαν σε DVD και ποτέ στους κινηματογράφους. Και όταν είδα την ταινία ακόμα με την απορία έμεινα! Η αρχή της ταινίας είναι λίγο βαρετή, με υποτονικά τα πρώτα 10 λεπτά αλλά όταν επιτέλους αρχίζει να αποκτά ροή η ιστορία έχει πολύ ενδιαφέρον. Γενικά σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας προϋποθέτει να γνωρίζεις έστω και λίγα για την ιστορία για να μπορείς να απολαύσεις περισσότερο την ταινία. Εγώ τυχαία είχα φρεσκάρει τις γνώσεις μου για τη συγκεκριμένη περίοδο την προηγούμενη μέρα και τελικά μου βγήκε σε καλό! Ενδιαφέρον στους χώρους του παλατιού και φυσικά τα κουστούμια τα οποία άλλωστε πήραν και Όσκαρ. Τη μουσική να πω την περίμενα καλύτερη μιας και είχα ακούσει ότι η ταινία κινείται σε ποπ ρυθμούς αλλά τελικά η μουσική επένδυση νομίζω ότι δεν ταίριαζε τόσο στο κλίμα και φυσικά την εποχή.

Γενικά η Σοφία Κόπολα ήθελε να δώσει ανθρώπινο χαρακτήρα στην Μαρία Αντουανέτα και χαρακτηριστική είναι η στιγμή που έχει μείνει στην ιστορία με την υπόθεση που της λένε ότι ο κόσμος δεν έχει να φάει ψωμί και απαντά «ας φάνε παντεσπάνι!». Σύμφωνα με την ταινία λοιπόν αυτή η σκηνή δεν είναι πραγματική αλλά βγήκε λανθασμένα προς τα έξω καθώς όλος ο κόσμος θεωρούσε ότι η Μαρία Αντουανέτα είναι πολύ σπάταλη και ότι όλα τα προβλήματα προέρχονται από εκείνη.

Επίσης να πω ότι αν και γενικά ήταν καλή η Κίρστεν Ντανστ στο ρόλο της, όταν την παρουσίαζε στην αρχή ως 16χρονη δεν έπειθε ούτε στο ελάχιστο μιας και όσο να ναι έχει τα διπλάσια χρόνια. Μικρή παρατήρηση αλλά τη σημείωσα γιατί μου έκανε εντύπωση!
Φάνηκε καθαρά ότι δεν ήθελε να δημιουργήσει μια ιστορική βιογραφία και τα ιστορικά στοιχεία φαίνονται μόνο στο τέλος, στη γνωστή περίοδο με τη Βαστίλλη, και το λαό που φθάνει στο παλάτι και φυγαδεύονται βασιλιάς και η οικογένειά του. Το τέλος δηλαδή με την ιστορική αυτή χροιά ήταν πολύ καλό.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 3/5 (***)