Art School Confidential

Ενδιαφέρουσα ταινία, με ωραία πλοκή που δεν βαρέθηκα καθόλου(αντιθέτως με καθήλωσε στο τέλος). Είχα ακούσει καλά λόγια για αυτή την ταινία και έσπευσα να τη δω. Τελικά είχαν δίκιο. Χαρακτηρίζεται ως κωμωδία αλλά ουσιαστικά έχει και πολλά στοιχεία σάτιρας. Ασκεί κριτική στον κόσμος της τέχνης μέσα από τα μάτια νεαρών καλλιτεχνών (και παλιότερων) οι οποίοι προσπαθούν να γίνουν διάσημοι. Και στο τέλος άλλωστε με αυτό το νόημα μένεις : ότι ο πρωταγωνιστής πραγματικά θα έκανε τα πάντα να γίνει γνωστός καλλιτέχνης. Βέβαια στην εξέλιξη της ταινίας θέλει να γίνει γνωστός καλλιτέχνης για να κερδίσει την καρδιά ενός κοριτσιού αλλά πάλι στο ίδιο αποτέλεσμα θέλει να φθάσει. Μου θύμισε το τέλος αυτό που λένε οι αμερικανοί : “Ας λένε ό,τι θέλουν για σένα αρκεί να προφέρουν σωστά το όνομά σου” (αναφέρεται και στην αρνητική φήμη δηλαδή).

Αν και το love story θεωρώ ότι καταλαμβάνει περισσότερη έκταση από όσο θα χρειαζόταν, παρόλα αυτά είναι σημαντικό για την πλοκή και δεν αναλώνεται σε κλασικές νεανικές ρομαντικές σκηνές. Άλλωστε,χάρη σε αυτόο πρωταγωνιστής αλλάζει στάση ζωής και κάνει τα πάντα για να γίνει διάσημος.Πιθανώς αν δεν υπήρχε η κοπέλα αυτή να μην έφτανε τελικά εκεί που έφθασε.

Τέλος οι σκηνές «θρίλερ» κρατούν το σενάριο δεμένο χωρίς να γίνεται βαρετό.

ΒΑΘΜΟΣ: 4/5

 

Interesting movie, good plot (thanks to the so called love –story and the thriller elements) and not boring at all. I’ve heard many good things about that movie and I can confirm them now on. It is a considered as a comedy but has a lot of satire in it, in what concerning the world of art with many young artists hoping to achieve something big but only few of them end up as famous artists. At the end, the artist shows that no matter what they can say whatever they want about your name as long as they spell it right.

RATE: ****

The Queen

 

Τη Βασίλισσα την είδα πριν από περίπου 2 μήνες αλλά λόγω της επικαιρότητας και της υποψηφιότητας της πρωταγωνίστριας (Έλεν Μίρεν) για Όσκαρ Α’ Γυναικείου ρόλου είπα να γράψω λίγα λόγια για την ταινία. Ηταν μια από τις ταινίες που είδα πρόσφατα και μου άρεσε. Μου άφησε καλές εντυπώσεις. Δεν κούρασε καθόλου, μας ενέταξε τους αμύητους στον κόσμος της βασιλικής οικογενειας και μας έδειξε πως περνά την καθημερινότητά της η βασίλισσα, πώς αντιμετωπίζει σοβαρά γεγονότα(όπως ο θάνατος της πριγκίπισσας Νταϊανα) αλλά και πώς την βλέπει ο κόσμος. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ντοκιμαντέρ για τη βασσιλική οικογένεια αν και νομίζω η σωστή κατηγορία είναι η βιογραφία. Επίσης βλεπουμε την κυβέρνηση στον τρόπο που λειτουργεί γενικά, αλλά και πώς αντέδρασε σε κρίσιμη στιγμή (προστατεύοντας τη βασίλισσα). Συγκεκριμένα ο ηθοποιός που έκανε τον Τόνι Μπλέρ (Μαικλ Σιν) μου άρεσε πολύ και μου θύμιζε και τον Μπλερ. Γενικά το καστ ήταν πολύ καλό και εννοείται η Μιρεν η οποία πραγματικά μοιάζει στη βασίλισσα. Άλλωστε την έχει υποδυθεί ξανά στο παρελθόν. Ήταν αυτή που πραγματικά ανέβασε την ταινία, που της προσέδωσε την κάτι παραπάνω από καλή ερμηνεία και το κατάλληλο συναίσθημα. Πραγματικά της αξίζει το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου και άλλωστε είναι το φαβορί (μου άρεσε πολύ και η Μέριλ αλλά προτιμώ Μίρεν συγγνώμη!)

ΒΑΘΜΟΣ: 3 ½ /5

I saw that movie a couple of months ago but due to Oscar currency I wanted to express my opinion. Well, I can say I really liked that movie. It could be sorted in documentaries due to many biographical documents. However it is best described as biography. It shows how a woman like she lives in her daily life, the way she deals with serious matters (Diana’s death) and moreover the way other sees it. In addition, we see the way politics work and everything that’s done in order to deal with the death (whether they’ll have a grand funeral etc). I firmly believe that Mirren was really good at her role and really gave the whole meaning to the story. She surely deserves her probable Oscar of best female actor. (Sorry Meryl but I prefer her for the Oscar!!)

RATE: *** ½ (out of 5)